بيا...بيا دو خط موازي نباشيم...

بيا و دلتنگي هايمان را با كوچ پرستو ها به دورترين نقطه ي

زمين پرواز دهيم ... بيا براي دستهاي هم ترانه بسراييم ودفترمان را پر از آواز قناري كنيم

كه گاهي دنيا مجالي براي مهرباني كردن نميدهد !

 


 

نوشته شده توسط مریم و امیر در پنجشنبه هفتم شهریور 1387 ساعت 19:22 موضوع | لینک ثابت