دقایق عشق

زره آمده ام ، تشنه ی سلام تو ام ... سلام کن بنامم ... نگو خدا حافظ ...

قسم که بی سبب از عشق گریزانی نگو که عشق نخواهم ، نگو خداحافظ ...

سکوت سنگینی اما دلت پر از حرف است، نگو گرفته زبانم نگو خداحافظ ...

پناه اول من، ای امید آخر من بیا ... زخویش نرانم ...نگو خدا حافظ ...

همیشه چشمه تو هستی ! رود منم !

من از تو در جریانم ... نگو خداحافظ ...

روبرویم همه پنجره شوند ... و من تو را در چشمانم بنشانم ...چشمهایی که انتظار تو را کشیدند ،

و برای دوری از تو و نبودنت گریه کردند ... و بسیاری از دردها و غمها را دیدند ... و حرفی بر زبان نیاوردند .

باز غمگین از نبودن تو در کنارم ،در گوشه ای همیشه خلوت و گرفته کز کرده و

به تو می اندیشم ...از اینکه تنها نشسته ام افسوس میخورم ...کاش میتوانستم تنهاییم را

برایت معنا کنم واز گوشه به گوشه ی این دل غریب و غم گرفته ام برایت زمزمه کنم !!!

بگذار دردهایم را فقط با دستان تو در مان کنم ...و حرفهایم را فقط با چشمان تو

در میان بگذارم ...

بگذار که تا ابد چشمان من انتظار تو را فقط بکشند ...این چشمها را رد نکن که

که برایدیدنت عجیب مشتاق و بی تابست ...